Zaduszki w Klubie „FOTOOKO” – PAMIĘĆ ZAPISANA W KADRACH

„A może oni wcale nie odchodzą, zamieszkują w kącikach naszych ust, w tęczówce oczu zatapiają się błękitem…” (M.Szpunar)

Listopad to szczególny miesiąc, to czas zadumy, refleksji i wspomnień. To pora, kiedy częściej zatrzymujemy się na chwilę, przywołujemy tych, których nie ma już z nami, bo odeszli za wcześnie, ale na zawsze pozostali w naszych sercach. Takie nostalgiczne chwile przeżyli członkowie klubu fotograficznego działającego przy ZUTW podczas pierwszych listopadowych zajęć. Spotkanie stało się wyjątkowym hołdem dla koleżanek i kolegów, którzy nadal są obecni w naszych wspomnieniach.

Z myślą o nich Krystyna Filmanowicz – słuchaczka ZUTW i wieloletnia członkini klubu „Fotooko” – przygotowała filmiki poświęcone zmarłym klubowiczom: Basi Konarskiej, Irenie Leszczyńskiej, Teresie Wawrzyńskiej, Ani Wozińskiej, Romanowi Wachowiczowi, Kaziowi Wojciechowskiemu, Zbyszkowi Rajche, Piotrowi Warcholakowi, Jurkowi Staszewskiemu, Andrzejowi Kozakowi, Włodkowi Włodarczakowi, Adamowi Jastrzębskiemu i Jurkowi Malkowi.

Z sentymentem oglądaliśmy obrazy, które przeniosły nas do wspólnie przeżywanych chwil, na ekranie ożyły wspomnienia kolejnych inauguracji i zakończeń roku akademickiego, plenerów fotograficznych i wystaw, rozmaitych spotkań towarzyskich, w tym biesiad w gościnnych ogrodach naszych koleżanek i kolegów. Filmiki pozwoliły przypomnieć atmosferę i historię ludzi, którzy razem z nami tworzyli tę wyjątkową wspólnotę.

Uwagę oglądających przyciągał nieodłączny atrybut amatorów fotografowania – aparat, wierny towarzysz tej pasji. Na zdjęciach dało się dostrzec uważność i zaangażowanie tych, których połączyło wspólne zainteresowanie. Były też kadry pełne radości i uśmiechu uchwycone podczas chwil relaksu, wspólnych rozmów czy prywatnych uroczystości.

Fotografie nabrały szczególnej wartości, stały się świadectwem przyjaźni, wspólnych pasji i czasu, który choć przeminął, to pozostawił trwały ślad.

Niełatwo pogodzić się z faktem, że rozstania wpisane są w wiek senioralny, a każda strata przypomina o kruchości ludzkiego życia.

Dziękujemy Krysi Filmanowicz za wzruszającą podróż w przeszłość, za przywołanie twarzy, uśmiechów i chwil, które na zawsze pozostaną w naszych sercach. Niech pamięć o naszych koleżankach i kolegach będzie inspiracją do dalszego przeżywania pięknych chwil, pielęgnowania przyjaźni i odkrywania radości, jaką niesie ze sobą życie.

Tekst: Małgorzata Turzańska